Openbaringen

in de kerk op de wierde staat
met krijt op een bord de lezing van
deze dag, kil en koud de banken,
geen opsmuk aan het pleisterwerk,
valt nauwelijks licht door de
hoge ramen, een monument van

mooi opgeknapt zegt de vrouw
met haar lege blik, toch mooi
hoe ze zoiets opknappen
-mooi hè?
-mooi hè?
-mooi hè?

komt over het kale verdronken
land de angst aan galopperen

en die nacht zingzegt de jonge vrouw
met de wallen onder haar ogen,
dat we allemaal verloren zijn
hoe we verenigd zullen worden
door een storm en ze lacht niet,
ze lacht nooit en ik geloof haar

droom ik later van
ommuurde steden–mooi hè-
vrees ik niets daar buiten
maar wat ik denk te weten
en waarin ik berust

© Lammert Voos

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s