Tagebuch 18-9-2017

Je hebt van die dagen die je beter kunt overslaan. Dat je geduld je hopeloos in de steek laat, dat je eindeloos loopt te hampelen, alles verkeerd begrijpt en precies de verkeerde dingen zegt. Zo’n dag die één groot misverstand is.

Op zich begon het wel aardig. Achter de computer kon ik ook niet veel schade aanrichten, kwestie van zelfbeheersing, niet teveel reageren op de sociale media, gewoon lekker droog doen waarvoor je uit bed kwam vandaag. Een werkplan lezen en beoordelen. Viel allemaal best te doen. Ik hoop met commentaar en kritiek een beetje opbouwend te zijn geweest. Ik hoop te stimuleren en motiveren, ego’s breken doe je bij arrivés, niet bij jong talent.

Na de middag naar de kringloop, we hebben immers nog steeds dingen nodig, zoals een klok en S is creatief bezig in de keuken en maakt van oude dienbladen besteklades. Dat klinkt vast vreemd, maar neem van mij aan dat ze dat heel goed kan. Kringloop 1 & 2 waren dicht. In Kringloop 3 zagen we een prachtige salontafel die een soort marmeren blad leek te hebben. Er stond geen prijs op, dus ik dacht handig te zijn door aan de onderkant te kijken. Het blad bleek er los op te liggen. Toen moesten we hem wel kopen. Bij het in de auto laden stopte een auto , een nicht van me, die even een praatje wilde maken. Antwoorden lukte me maar matig, verbouwereerd als ik was. Nu staat in onze woonkamer een salontafel waarvan het blad met ducttape  vastgemaakt is.

Ik ging de hond uitlaten. Normaliter doet hij keurig een drukje in het bos. Deze keer besloot meneer daarmee te wachten tot we in het dorp terug waren. Bij gebrek aan plastic zakje had ik meneer zijn keukje in een papieren zakdoekje gewikkeld die ik in de hand hield. Het keukje was nog lekker warm. Ik kwam een dorpsgenoot tegen die met mij over cultuur wilde praten en al die tijd werd mijn hand warmer en warmer en begon dat zakdoekje nu door te lekken en werd zijn draagvermogen ook niet allengs minder?

Er zijn dagen dat je blij bent dat het gaat regenen en dat je een excuus heb om je naar huis te spoeden. Ik kom vandaag niet meer van de bank, maar de voeten op de salontafel leggen, nee, dat durf ik niet.

© Lammert Voosunnamed (1)

 

 

 

 

 

Advertenties

Een gedachte over “Tagebuch 18-9-2017

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s